Persbericht, 6 april 2012
PUUR TERSCHELLING WADDENGOUD WAARDIG
Puur Terschelling is het eerste Waddengoud waardige bedrijf met Puur Terschellinger arrangementen en kleinschalige accommodatie op Terschelling. Op vrijdagmiddag j.l. heeft Roelan Schroor, directeur van VVV Terschelling, Waddengoud uitgereikt aan Anne en Daniëlle Bierema van Puur Terschelling in Oosterend. Hiermee is het activiteiten bedrijf met kleinschalige accommodatie het eerste Terschellinger bedrijf dat het Waddengoud keurmerk krijgt voor haar arrangementen en accommodatie. Gasten ‘logeren bij de boer’ in een heuse bedstee in het appartement PUUR SLAPEN. Waddengoud garandeert hen dat ze kunnen rekenen op een bijzondere beleving van de wadden, een kwaliteitsaccommodatie, goed gastheerschap en een minimale belasting van deze activiteiten op het milieu. De uitreiking vond plaats op het erf van Puur Terschelling. 
Tijdens de Noordzee huifkartocht die volgde, zijn ook de toeristische activiteiten van Puur Terschelling met het streekkeurmerk beloond om hun hoge belevingswaarde in combinatie met het gebruik van voornamelijk Waddengoud gecertificeerde streekproducten. Arjan Berkhuijsen, directeur van de Waddenvereniging, reikte hiervoor het Waddengoud-certificaat uit. Bij Puur Terschelling kunnen gasten huifkartochten, menarrangementen, buitenritten op een Fries paard, ezelwandelingen met GPS, hoefijzergolf en educatieve activiteiten beleven en ervaren.
Anne en Danielle zijn trots het Waddengoud nu te mogen voeren voor hun activiteiten en accommodatie. “Het keurmerk weerspiegelt de streekgebondenheid en duurzaamheid waar wij veel waarde aan hechten. Het keurmerk is de waardering voor ons bedrijf Puur Terschelling en Puur Slapen en is nu ook voor onze gasten duidelijk zichtbaar”, aldus Anne en Daniëlle.
Puur Terschelling met als motto “EEN ZEE VAN MOGELIJKHEDEN” is een kleinschalig en veelzijdig bedrijf in het laatste dorpje van Terschelling, op een steenworp afstand van het uitgestrekte natuurgebied De Boschplaat. 
Gastvrijheid en respect voor de natuur en dieren staan voorop in dit van origine boerenbedrijf, dat sinds 2005 onder leiding van Daniëlle en Anne uitgroeide tot een plek waar gasten op een bijzondere manier kunnen kennismaken met de geschiedenis en het landschap van het eiland. Bijvoorbeeld vanaf de rug van een Fries paard, luisterend naar de verhalen van de koetsier op de huifkar of wandelend door de duinen met een ezel die je picknick of je kleuter draagt. Het gehele jaar rond organiseert Puur Terschelling huifkartochten, menarrangementen, buitenritten op een Fries paard, ezelwandelingen met GPS, hoefijzergolf en educatieve activiteiten.
Bij Puur Terschelling vinden jonge en oude mensen, gezinnen, collega’s en vriendengroepen, paardenliefhebbers en natuurliefhebbers, sportievelingen en rustzoekers altijd hun eigen unieke eilandgevoel. Zomer of winter, want op Terschelling hebben alle seizoenen hun eigen charme.
In de boerderij is er van oudsher een 4-persoons appartement ‘Puur Slapen’. Puur Slapen heeft een bijzondere uitstraling met een bedstee en er zijn veel natuurlijk materialen verwerkt. Gasten hebben de beschikking over een eigen prive terras met bubbelbad en openhaard.
Bij Puur Terschelling zijn kwaliteit, veiligheid en (dieren)welzijn van groot belang. Zij hebben een aantal keurmerken en certificaten die dit onderstrepen, zoals het veiligheidscertificaat Veilige Paardensport, het keurmerk Zoönosen voor hygiëne en welzijn van de dieren, de medewerkers zijn in bezit van koetsiersbewijs, ruiterbewijs, EHBO en BHV. En Puur Terschelling is een erkend leerbedrijf.
--------------------------------------------------------------------------
Noot voor de redactie:
Voor meer informatie kunt u terecht bij Anne en Daniëlle Bierema : 0562-449487 / 06-30056023, info@puur-terschelling.nl of Stichting Waddengroep Voorstraat 1, 9285 NM Buitenpost, 0511-542525, info@waddengoud.nl


natuurlijk heel erg blij en ging met de rit mee, op Maamke ik was meteen verkocht toen ik op haar rug het strand over ging. Er was een dag die altijd in me gedachten zal blijven, het leek een gewone winterdag met wat sneeuwvlokken tot dat we in de auto zaten richting de vuil stort het ging toch wel heel erg hard sneeuwen en het stopte ook niet. Op de terug weg in de auto ging de telefoon met 30 keer achter elkaar of de arrenslee al klaar stond, dus Anne en ik snel naar huis gereden om de slees van zolder af te halen snel klaar gemaakt, en daar waren de eerste mensen het was echt super gaaf langs het duin alles onder de sneeuw. Niet alleen heb ik in de sneeuw stage gelopen, ook in het zonnetje en met veel regen gelukkig waren er ook binnen klusjes te doen op die momenten.



















ijken terug op een leuke klus. Hopelijk vond Anne het ook leuk dat we als hij er even niet was de gasten netjes te woord hebben gestaan over de ezelverhuur... 
In het kader van de Nacht van de Nacht organiseerden enthousiaste plaatselijke ondernemers in Oosterend op zaterdag 29 oktober een bijzonder programma. Een groep toeristen en belangstellenden van het eiland vertrok per huifkar naar de Boschplaat om op de donkerste plek van het eiland naar de sterrenhemel te kijken. Als directeur van het Eise Eisinga Planetarium in Franeker ging ik mee om uitleg te geven over wat er zoal te zien was. Na een korte introductie in ‘De Heeren van der Schelling’ vertrok de groep in twee huifkarren naar de Boschplaat. Spijtig genoeg was het bewolkt en waren er amper sterren zichtbaar.
Toch was er voldoende aanleiding om interessante zaken over het heelal te vertellen en kwamen er leuke vragen uit de groep. Zo maakten we in gedachten een ruimtereis door het heelal met de snelheid van het licht, maar liefst 300.000 km per seconde. Op de terugweg naar Oosterend werd het helder en konden we op de valreep de meest opvallende sterren en sterrenbeelden bekijken, zoals de Grote en Kleine Beer, de Poolster, de Zomerdriehoek, Cassiopeia, het Herfstvierkant, Andromeda, het Zevengesternte en ook de heldere planeet Jupiter.
In een sfeervol ingerichte schuur bij een van de organisatoren, ‘Puur Terschelling’, gingen we nog wat dieper in op de sterrenhemel van deze avond met behulp van een sterrenkaart en een speciaal planetariumprogramma. Met warme chocolademelk en Syltsje rond een kampvuur sloten we de avond voldaan en sfeervol af. De deelnemers waren enthousiast maar ook voor mij was het bijzonder om op mijn favoriete Waddeneiland deze avond te begeleiden.
een heerlijk ontbijt op de "Schoener Avontuur" (laatste zeilende vrachtvaarder van Nederland) hebben genoten voor een goed begin van de dag. Vervolgens op naar Stalhouderij "De Zadelhoff" te Breukelen. Waar we hartelijk verwelkomd werden door Martin en 


. In onze huifkarren zaten jullie allemaal lekker droog en de paardrijders en ezelwandelaars hadden hun goede kleding mee. Het motto was dan ook "slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding" waardoor onze medewerker, Randy, Sanne en Christa vele malen hun kleding aan het drogen waren. De paarden dekjes gingen droger in en uit. Er werden vele gezellige vuurtjes gemaakt. Het was weer TOP om vele van jullie op ons erf te mogen verwelkomen. En dan ging Herke ons verlaten en wel helemaal naar Duitsland verhuizen. Waar z'n nieuwe baasjes een geheel nieuwe uitloop stal voor hem gebouwd hebben en waar hij gezellig bij 3 reuze ezels in het land mag staan.
les zu erkunden ... wald und berge sind ihm ein bischen fremd, und dass er nun alleine ohne andere pferde laufen muss ist ihm auch neu ... aber er macht es gut !!! alle leute hier bei uns im dorf staunen und haben noch nie so ein
schönes pferd gesehen. unsere esel mag herke gut leiden und sie ihn auch ! ...jetzt wartet er noch auf friesengesellschaft. mein kindheitstraum ist, nach über 40 jahren, auf jeden fall in erfüllung gegangen und mit eurem herke haben wir einen richtigen SCHATZ !!!
's avonds nog even bij de paarden kijken. Op een avond stonden wij bij de wei met de veulens en hun moeders. We wilden Lobke wat gras voeren, maar toen ik voorover boog, viel mijn haarband plots in de wei! We zagen niemand en dachten dat iedereen al weg was, dus we dachten dat er niets anders op zat dan dat we zelf de wei ingingen om de haarband te pakken. We haalden het draad weg en gingen samen in de wei en pakten snel de haarband. Toen we weg wilden lopen zagen we ineens dat de zoon van Puur Terschelling (Jochem) er aan kwam lopen. We wisten niet wat we moesten doen of zeggen en renden snel weg, terug naar de camping, waar we ons verstopte in het toiletgebouw! Echt heel spannend was dat. De volgende morgen gingen mijn moeder en ik naar Puur Terschelling en daar vroeg Daniëlle of ik gisteren in de wei van de veulens was geweest. Ik wilde niet liegen dus ik zei heel eerlijk “ja”. Ze zei dat het gevaarlijk was, want de veulens zijn speels en willen spelen maar spelen is voor hun bijten en zo….. en als de veulens van ons schrikken kunnen ze in het stroomdraad terecht komen! Dus is het voor ons gevaarlijk en voor de veulens. Dat wist ik niet en ik zei dat ik het nooit meer zou doen. Was ik even geschrokken! Ook mochten ik, mijn moeder en zus mee met de vollemaansrit. Ik mocht weer op Lobke, mijn moeder op Marijn en mijn zus op Maamke. Toen we bij Puur Terschelling aan kwamen was het nog niet donker, de zon was nog niet onder en we vertrokken om 21.00 uur .
Eerst zagen we de maan nog niet, maar toen we het strand opreden, kwam de maan op. " Wat een mooie volle maan zeg!!" Rechts van ons, boven de zee, ging de zon onder en links van ons, boven de duinen, was er een grote roodachtige maan op aan het komen: zo mooi en bijzonder! We reden nog lang op het strand en uiteindelijk gingen we weer terug de duinen in. Toen we om ongeveer 23.00 uur terug kwamen bij Puur Terschelling was het donker, we zadelde de paarden af en mochten ze zelf naar de wei brengen.
Daarna kregen we wat lekkers te drinken en gingen we marshmallows maken bij een kampvuur. Ik vond de avondrit helemaal super! Hopelijk gaan we heel snel weer terug. Ik geef de pen door aan Silke en Jochen.



g tot 8 juli. Toen ik hier net kwam waren er nog volop lammetjes. Dit is geweldig om mee te maken. Die kleine hummeltjes. Zelf heb ik er ook een lammetje uit mogen trekken. Een enorm geweldige ervaring. Niet iets wat je iedere dag kunt doen. En dan het opvoeden van de wees lammetjes. Ook geweldig. Omdat ze zo afhankelijk van je zijn, zijn ze ook hartstikke enthousiast als je er aan komt. Bij de schapen heb ik ook mogen leren hoe het hoef bekappen en scheren gaat. Dit zijn allemaal dingen die ik nog nooit had gedaan. Bij de paarden heb ik ook ontzettend veel geleerd. Ik heb mogen rijden met groepen mee als extra 2e begeleiding . Op Japke, Lobke en Dirkje met de veulentjes terug rijden naar het weiland was tevens een belevenis. Dat is natuurlijk hartstikke super!! Thuis heb ik twee verzorgpaarden. Ook Friezen. Maar daar kan ik nu natuurlijk niet op rijden, dus dan is het mooi dat ik hier toch nog even kan rijden.
rk gedaan bij het Hooivak in Hoorn. Na al haar mooie verhalen over het eiland Terschelling leek het mij een fantastisch uitdaging om daar ook naar toe te gaan. Na een paar dagen proef gedraaid te hebben bij Puur Terschelling, ben ik op de boot gestapt om vanaf april zie je mijn op het erf van Puur Terschelling aan het werk. Alle eilanders en gasten zijn hier super aardig en Puur Terschelling geeft mij het echte familie gevoel. In de afgelopen maand heb ik al veel activiteiten gedaan: zoals avond ritten te paard met een mooie zonsondergang, daarnaast heb ik vele thema huifkartochten gemaakt: kinder piratentocht “op zoek naar de schat van kapitein Sladrop”, de Noordzeetocht met garnalen vissen en de kampvuurtochten. Dirkje heeft een veulentje gekregen, Claire is haar naam. Ze loopt nu vrolijk tussen de andere veulentjes te s
pringen heerlijk in het voorjaars zonnetje. Ik vind het echt super om hier te mogen werken en ik hoop dat het zo gezellig blijft en dat we een mooie zomer krijgen. Met heel veel huifkartochten, menritten, buitenritten, boerenklompgolfers, ezelwandelingen met GPS (nieuw). Bij deze geef ik de pen door aan onze stagiaire Wendy.
erming bij hun moeder, Japke heeft een merrie veulen Janneke en Lobke heeft een hengst veulen gebracht Jort (vernoemt naar neefje Jort Dolstra). Ze lopen lekker in de landerijen achter de dwarsdijk op de Boschplaat en hebben vorige week gezelschap gekregen van jawel…………Laura!! Laura had ons een beetje verrast , want toen we even allemaal niet keken lag er ineens een prachtig merrie veulen bij haar in wei. Als iemand een leuke naam weet horen wij het graag??? Want die hebben we nog niet. Ze vormen een mooi gezicht samen.


ar Terschelling! Op het programma stond een bezoek aan Puur Terschelling. Ze hebben fijne paarden en prachtige uitrij-mogelijkheden, maar ik kwam voor 1 paard in het bijzonder, namelijk IJsbrand! Tot augustus dit jaar is hij mijn paard geweest en woonde bij ons in de kustplaats Noordwijk aan Zee. En ja, hoe komt het nou dat hij is verhuisd hélemaal naar Terschelling.. Vorig jaar ben ik moeder geworden van onze dochter Milou en dat was geweldig voor ons, maar een stuk minder leuk voor IJsbrand, want na jaren intensief te hebben gereden moest hij
ijn humeur. Met het oog op de toekomst en vooral mezelf als jonge moeder, zag ik het somber in en maakte een drastisch besluit: Ik zou een nieuw thuis voor IJsbrand gaan zoeken. Ik wist precies wat ik wilde: een plek waar hij altijd buiten mag zijn, waar hij op het strand zou kunnen rijden en voldoende beweging krijgt. Na heel wat gespeur op internet kwam ik uit bij de website van Puur Terschelling. Dat maakte een goede indruk op me en ik besloot ze een mailtje te sturen (gek, toen dacht ik pas: Wat moeten ze met een paard van zo ver weg terwijl ze hun eigen paarden fokken). Ik was blij verrast toen ik een mailtje terug kreeg. Ons geluk is geweest dat mijn verhaal ze had geraakt en ik was welkom om te komen kijken bij hun. En zo heb ik een dag kunnen meemaken bij Puur Terschelling. Ik werd enthousiaster; wat een aardige mensen, gemoedelijke sfeer en bovenal de (leef)omgeving van de paarden was geweldig en dat was ze ook aan te zien! Ik moest de knoop doorhakken.. en zo verhuisde IJsbrand naar Terschelling toe. Om hem de tijd te geven om te wennen aan zijn nieuwe “thuis”, besloten we om hem na ca. 3 maanden te bezoeken.
el loopt in de duinen in een begrazingsgebied. De paarden genieten van hun welverdiende vakantie. En dan is deze herfstvakantie voor Jochem en Bentum wel een hele bijzondere, ze hebben allerbei hun koetsiersbewijs enkelspan gehaald. Ze willen samen deze zomer de ijscokar gaan bemannen dus alle camping gasten langs de duinen in Oosterend en Hoorn kunnen aankomende zomer weer genieten van een heerlijk boerenijsje als toetje. Het is bij Puur Terschelling tijd voor het onderhoud van de tuigen, de huifkarren en de gebouwen. Uiteraard zijn de kerstvoorbereidingen al weer in volle gang. Zullen we met kerstmis de arrenslee weer kunnen inzetten of wordt het de huifkar ? Zo ie zo hebben we de schapenvachten al klaar liggen en de warme kruiken binnen handbereik. De schapen lopen weer bij de ram zodat we volgend voorjaar eind maart weer vele lammetjes verwachten. Over voorjaars prikkelingen gesproken 4 paarden ( Japke, Lobke, Laura en Dirkje) verwachten volgend voorjaar een veulentje te krijgen. Ik geef de pen door aan Maritha met een heel bijzonder november verhaal.








it moment veranderde mijn hele leven. Vanaf nu zou ik mijn vakanties niet meer op Texel, waar ik woon, doorbrengen maar op Terschelling! Ook deze zomervakantie ben ik 6 weken te vinden bij Puur Terschelling. Ik doe de klusjes op de boerderij en begeleid paardrijdritten. De Frieze paarden zijn geweldig! Elke dag gebeurt er wel iets nieuws. Ik rij op verschillende paarden met steeds weer andere gasten met verschillende niveaus. Dit is echt mooi om te doen. Ook de vraag of Olga en ik zussen zijn, die ik honderd keer per dag hoor, blijft grappig. Olga een vaste kracht bij Puur Terschelling is super lief, maar ze is niet mijn zus (voor degene die het van plan is te vragen). Omdat ik in het voorjaar mijn mendiploma gehaald heb mag ik dit jaar ook met de ijscokar door een van de Friese paarden getrokken 's avonds langs de campings lekker boerenijs verkopen samen
met super ijscoman Jochem. Naast de dagelijkse werkzaamheden doen we met alle medewerkers van Puur Terschelling ook super leuke dingen. Ik heb met paarden gezwommen. Ik mocht op Jan. Het was een hele mooie avond en het was een mega leuke ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Het moment dat je voelt dat het paard echt gaat zwemmen is goddelijk. Deze avond had Olga ook haar videocamera mee en is gaan filmen. Hieruit is de film ´zwemmen met paarden´ gekomen die je op de site kan zien. Een mooiere film is niet te vinden. Echt geweldig!!! Ook hebben we met 3 wagens van Puur Terschelling met ringsteken meegedaan. Olga en ik hadden samen een wagen met Lobke ervoor Olga mende, ik stak negen van de zestien ringen. Best goed voor een eerst keer! Ook het weg brengen van de bonte paarden met veulens is super leuk. Dan ga ik op Dirkje rijden en hou Rosalie vast, terwijl de veulens op elke duin springen en langs alle boerderijen die we tegen komen een kijkje nemen. Puur Terschelling is in één woord geweldig en ik zal alles aan Puur Terschelling nooit vergeten! Ik geef de pen door aan familie de Vries die naast de boerderij van Puur Terschelling in de Maximahoeve vakantie aan het vieren zijn en vele activiteiten bij Puur Terschelling kwamen doen.
nderdelen van paardenspiegelen gaan beleven. Wat keer op keer bijzondere momenten waren tussen mens en paard.
mensheid. Communicatie, contact en bewustwording zijn de basis van onze werkwijze met onze Friese paarden. Laten zien wie u bent is een samenspel tussen mens en dier / paard. Ontdek zelf u sterke en zwakke punten in relaties, werk, sport of gezinsleven door activiteiten met paarden. Onze Friese paarden beoordelen u niet op uiterlijk of kleding maar zien u zoals u werkelijk bent. 
daar te gaan picknikken. Ook hebben we nog een huifkartocht gemaakt met Anne. Bij deze tocht vertelde Anne heel veel over het eiland Terschelling, de natuur en allerlei gebeurtenissen van vroeger en nu. Deze kon hij heel leuk en grappig vertellen. Als laatste wil ik even zeggen dat alle mensen van manege Puur Terschelling heel erg gastvrij, aardig en gezellig zijn waardoor mijn vakantie nog leuker is geworden. Dit was de tweede keer dat ik daar heb paardgereden en ZEKER NIET de laatste keer. En ik geef de pen door aan Puur Terschelling.
t Puur Terschelling. Dat sprak mij direct aan! Heerlijk werken in de natuur met paarden en mensen, dat leek mij wel wat. Het sollicitatiegesprek en de proefperiode waren erg positief, dus mocht ik per 1 april ‘emigreren’ naar Terschelling om hier te komen werken! Na een lange reis viel ik gelijk met mijn neus in de boter… Diezelfde avond werden er drie lammetjes geboren! Geweldig! Het buitenleven was begonnen. Rosalie was al een paar dagen moeder van een prachtig hengst veulen Joost. De daarop volgende dagen had ik vrij om het eiland eens goed te verkennen. Van Oost naar West, dorpjes, duinen, bos, cranberryvelden, Boschplaat en strand. De rust, ruimte en natuur, super! Inmiddels ben ik al aardig aan het inburgeren in Oosterend. Het is echt ongelooflijk, ondanks dat ik net begonnen ben, beleef je echt ontzettend veel op het eiland en bij Puur Terschelling. Het is echt geen moment saai! Eerst de
lammetjes die geboren werden, van huifkartocht, ezelwandeling en boerengolf beleven én na een paar dagen waren wij (stagiaires en ik) allemaal getuige van de geboorte van een hengst veulentje van Dirkje bij Puur Terschelling Wietse genaamd! En alsof er nog niet genoeg veulentjes waren bracht op 9 april Laura nog een merrie veulen met de naam Lotte. Fantastisch! Daarnaast ben ik natuurlijk ook aan de slag gegaan met het begeleiden van buitenritten. Samen met de paarden begeleid ik de eilandgasten door de natuur. Vanaf de rug van het paard heb je schitterende uitzichten! Het rijden is echt een ervaring op zichzelf, dat is niet in woorden te vatten. Ik vind het ontzettend leuk om met eilandgasten op pad te gaan met deze geweldige Friese paarden. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en de Friese paarden zijn heel braaf en rustig (óók op het strand)! Als ik dan
(om)kijk en de eilandgasten met een ‘BIG SMILE’ op ontspannen Friese paarden zie zitten, dan word ik daar erg blij van! Ben benieuwd wat voor avonturen ik nog meer ga beleven deze zomer, wie weet ontmoet ik u ook nog wel? Ik geef de pen door aan Dille.
op Terschelling natuurlijk nog net iets specialer...want zodra de eerste vlokjes vielen, haalden alle eilanders hun arrenslee tevoorschijn, klaar om te gaan sleen! Ook bij Puur Terschelling bleven de huifkarren op hun plek staan en was het de beurt aan de drie authentieke sleden, die normaal voornamelijk voor de sier op zolder staan, maar die nog prima functioneren. De paarden hebben de afgelopen weken eindeloos voor de slee gestaan om alle gasten die ultieme eilander ervaring mee te kunnen geven, van het glijden in zo’n ouderwetse slee door de zachte sneeuw. Ze deden het allemaal fantastisch. Op blote voeten –want met ijzers onder zouden ze gemakkelijk kunnen uitglijden- draafden ze trots voor de slee uit. Wat waren ze mooi, met de pluimen op hun hoofd en de trossen belletjes aan hun tuig die rinkelden bij iedere stap. De gasten zaten warm ingepakt onder de schapenvachten met een kruik op schoot en met hun voeten in het stro. De koetsiers stonden achterop, dit was weer eens heel iets anders dan met de huifkar rijden. Het was voor iedereen genieten. 
rbij Silke extra in de schijnwerpers komt te staan en waar zij stiekem het hele jaar een beetje naartoe leeft. Wat is het dat haar kleine ezelhartje een stukje sneller doet kloppen? De jaarlijks terugkerende levende kerststal op het erf van Puur Terschelling natuurlijk! Ook deze keer was het weer gelukt de stal te realiseren en het zag er prachtig uit, al zeggen we t zelf. De schapen gedroegen zich uitstekend in hun met dennenbomen versierde onderkomen. Anne had speciaal voor de gelegenheid twee geiten geleend die een enorm acteertalent bleken te bezitten. De ster van Bethlehem hing keurig boven de stal en het kindje Jezus lag in de vorm van een dik ingepakt popje in zijn kribbetje met stro. Silke stond hier middenin en glom van oor tot oor. Dit jaar was de kerststal wel extra bijzonder, want de kinderen van Oosterend voerden tijdens de kerstdagen drie keer op een dag in de stal het kerstspel uit, waarbij ze het verhaal van Jozef en Maria vertelden en enorm veel mooie liedjes zongen! Silke mocht natuurlijk Maria dragen. Jozef leidde haar de stal in en zong "one big world". De herders kwamen het kindje bewonderen en ook de drie koningen volgden de ster en kwamen bij het stalletje uit, waar ze hun geschenken gaven en vervolgens uitbundig meezongen met de liedjes. Vanachter de huifkarren kwamen plots nog drie beeldschone engeltjes te voorschijn. Het erf stond bij iedere uitvoering stampvol met publiek, dat bovendien ontzettend enthousiast was. Wat was dat enorm gezellig! Na afloop was er warme chocomel en marshmallows, om te roosteren in de vuurtjes die we overal hadden neergezet. 
ij, ze vinden het gezellig met elkaar en de dekkingen gaan volgens plan. Elke dag gaat Anne en de stagaires heen met een dekking stift deze maand hebben we de kleur blauw hoe kan het ook anders bij Puur Terschelling. Elk schaap wat gedekt is krijgt deze mooie Puur Terschelling kleur. En nu maar hopen dat we over 5 maanden vele lammetjes mogen verwelkomen. Onze huifkarren worden aan de hand van checklijsten geheel in onderhoud voorzien. We schuren en schilderen onze blauw huisstijl weer overal op en onder. Dan hebben we onze Lenna de bonte dochter van Dirkje die we deze maand voor de wagen aan het beleren zijn. Elke dag een klein stukje lopen voor de platte boerenwagen en samen met onze oude trouwe Klaas en Gerrit vormt Lenna een prachtig span voor de wagen. Wij vervelen ons geen moment en zijn druk met alle klusjes die in de zomer blijven liggen, dromend van een witte kerst met heel veel arrenslee tochten. De arrensleeen staan gereed en de bellen en pluimen hangen start klaar.
gs de branding van de dan meestal zo stille zee sturen. Maar dat het ook in oktober al flink tekeer kan gaan op het eiland, werd afgelopen maand wel duidelijk. Al in de eerste week van oktober was het raak. Windkracht negen uit het zuiden blies zaterdagochtend vroeg de Waddenzee naar binnen en zette de weilanden achter de dwarsdijk en de wierschuur onder water. Het was een prachtig gezicht, en al snel stond de dijk vol met publiek. Maar voor de badgasten die in de wierschuur logeerden was het misschien iets minder prettig. Tot hun middel in het water liepen ze vanuit hun huurhuis naar de dijk, hun spullen droegen ze theatraal op hun hoofd. Een jongen kwam met een emmer oesters naar buiten, die had hij ‘s ochtends drijvend naast zijn bed gevonden. Het is altijd leuk om op de huifkar te vertellen dat de Waddenzee zo diep de Bosplaat op kan gaan en dan alles onder water zet. Vaak geloven mensen het niet...’Is het echt zo? Staat waar we nu rijden wel eens water? Maar nog leuker was het natuurlijk zaterdagmiddag, toen we met twee huifkarren dwars door het water heen konden rijden. Al was de zee door de opkomende eb alweer iets gaan zakken, de paarden liepen nog steeds tot hun knieën door het water en dat was een spectaculair gezicht. Opeens was het voor iedereen duidelijk waar de zee toe in staat is.
herfstvakantie) Alle gasten zijn weer vertrokken met spijt in hun ogen maar in veel gevallen ook met een opgewekt ‘tot volgend jaar!’ Want dat is leuk, dat de meeste Terschelling gangers al heel lang op het eiland komen en ook van plan zijn dat nog heel lang te blijven doen. Tot volgend jaar dus..dan zien we in de zomer iedereen weer terug! En tot die tijd hoeven jullie je natuurlijk ook geen zorgen te maken dat we ons gaan vervelen... Zo is de maand september altijd nog een drukke maand! Door de weeks gebruiken we de tijd voor klussen die echt voor de winter moeten gebeuren. Het uitmaaien en leeghalen van de sloten, het winterklaar maken van het land en het erf, het opknappen van de huifkarren. De jaarlijkse beestenmerk in Midsland brengt ook veel werk met zich mee. Al is het al lang geleden dat er op deze veemarkt ook daadwerkelijk dieren werden gekocht en verkocht, in de dagen rond de beestenmerk zijn de meeste veehandelaren wel op het eiland. Dit is het moment om alle schapen bij elkaar te brengen en uit te zoeken. De moeders mogen weer terug naar de dijk, waar ze de laatste grasjes kunnen wegpikken en nog even kunnen genieten van een mooie nazomer. Hun inmiddels groot geworden lammetjes worden zo veel mogelijk verkocht en vertrekken met de handelaren naar de wal. Een klein groepje, nog niet groot genoeg om te verkopen, gaat naast de paarden in een weiland (de mazzelaars..) In het weekend hebben we geen tijd meer voor schapen tellen, want dan zijn er weer veel mensen op Terschelling. Gasten die even lekker een paar dagen komen uitwaaien of die naar Terschelling komen voor een
familiereünie of een verjaardagsfeest. Ook hebben we deze maand een paar keer een trouwerij gehad. Elke huifkartocht is leuk...maar een trouwerij is natuurlijk driedubbel feest! Zelfs voor de paarden is het speciaal, want wanneer loop je anders met zo een gekke witte pluim op je hoofd? Ja, er komt een boel bij kijken. We maken de huifkarren extra schoon en versieren ze met slingers en witte boa’s en bloemen. We stippelen een mooie route uit en halen het net getrouwde bruidspaar op bij hun trouwlocatie. De accordeonist staat al klaar. En als even later na een mooie lunch in de natuur de bruid en bruidegom elkaar in de armen springen tijdens de levende stoelendans, bedenken we , ook als de vakantie voorbij is, hoeven we ons hier geen dag te vervelen!
Eerst goed poetsen zoadat alle ezelhaartjes weer recht liggen, daarna een zadeltje op hun rug..of misschien een goed gevulde picknickmand. En dan zijn ze zo de hele middag weg. Natuurlijk leggen we eerst altijd goed de route uit, en krijgen alle wandelaars een kaartje mee waarop te zien is bij welke duinpan ze links of rechts af moeten slaan. Maar toch..ik heb het idee dat die ezels op hun wandeltochten veel meer mee maken dan we denken! Want wie gelooft dat de ezels zelf wel de route kennen en de weg terug naar huis zullen lopen, komt bedrogen uit. Ongetwijfeld hebben ze genoeg hersentjes tussen die lange oren zitten om te weten waar ze zijn. Maar naar huis lopen doen ze niet! Zo’n wandeling is voor hen net zo goed een avontuur als voor de kinderen die hun touwtje vasthouden. Ze vinden het heerlijk om door de duinen te struinen en wandelen lekker van graspol naar graspol.. en wij maar zeggen voor ze weggaan, ‘de ezel mag niet eten hoor, tijdens het lopen.’ ‘Jaha!’ Denkt de ezel, ‘dat bepaal ik strakjes zelf wel’. En dan krijgen ze onderweg meestal ook nog allemaal lekkere dingetjes toegestopt. Al is er voor de ezel speciaal wat meegenomen, een appel of een stukje brood, vaak genoeg blijkt er nog veel meer in die picknickmand of rugzak verstopt te zitten wat ezels lekker vinden. En ach...ze kijken zo zielig en ze doen zo hun best vanmiddag!
Aan het einde van de dag zien wij dus een voldane en lekker dikke ezel het erf op schommelen en horen we de verhalen. ‘Jelle heeft alle druiven opgegeten’ of; ‘we zijn toch maar linksom naar het strand gelopen, want Silke vond het gras daar groener’ of; ‘is het erg dat Emke wel drie appels en n broodje jam heeft gehad?’ Er zijn zelfs al vaste gasten die speciaal voor onze ezels croissantjes gaan halen ‘omdat ze die altijd zo lekker vinden’! Tsja..Wij vinden het allemaal best. Want echt oververmoeid zullen onze ezeltjes waarschijnlijk nog niet zijn. We liepen immers vorige week nog midden in de nacht door Oosterend, op zoek naar drie ontsnapte stoute langoren. Terwijl wij met een emmer biks urenlang alle tuinen van de buren doorzochten zonder een ezel te zien, hadden wij spijt dat we geen croissantjes hadden meegenomen.
Tenminste...zo voelt het. Topdrukte bij Puur Terschelling! Wij zijn- samen met de dieren- deze maand druk bezig jullie een superleuke dag te bezorgen in de huifkar, op het paard, op de ezel of tussen de schapen voor een fanatiek potje boerengolf. Geniet ervan! Dat doen wij ook.
st door Oerol 2009, het theaterfestival van Terschelling, dat dit jaar het thema "gras tussen de planken" heeft, 10 dagen lang staat het hele eiland in het teken van niets anders dan theater, muziek, straatacts en beeldende kunst. Op alle onverwachte plekken kan je zomaar iets nieuws tegenkomen. Een muziekinstallatie bespeeld door de wind, of 3 oude dametjes met poffertjes in hun handtas, want Oerol betekent "overal" op z'n Terschellings. Wij hadden Oerol ook dicht bij huis, het weiland achter de boerderij is omgedoopt tot "landje Bierema". Er staat nu een grote geel met blauwe circustent op het gras, iedere avond speelt daarin een fantastisch vrolijke circus voorstelling met veel klezmarmuziek. We zijn er met zijn allen heen geweest en vonden het ontzetend leuk. De paarden staan in het aangrenzende weiland en genieten vast ook elke avond van de prachtige joodse feestmuziek. Wat zullen ze strak muzikaal zijn! Jochem doet dit jaar ook weer mee met Oerol. Twee keer per dag wordt hij neergeschoten in de voorstelling "Roberto 2" van het NUT. Hij speelt zijn rol ontzettend goed. Op het eiland is het voller en drukker dan ooit, de meeste mensen komen natuurlijk om lekker naar
muziek te luisteren op het groene strand of om het eiland over te fietsen met oerolpaspoort in de hand van theater naar straatact. We staan iedere dag met de ijskokar bij het zeeliedenmonument bij het groene strand op Oerol. Bij Puur Terschelling is Anne druk aan het gras maaien en schudden, zodat de schapen en paarden ook deze winter weer genoeg kuilgras te eten hebben. Als het zo mooi zonnig blijft is het gras tevens prima geschikt om hooi pakjes van te maken, lekker voor onze ezeltjes.


bedacht dat je er wel in durft te stappen. Jannes vindt het allemaal enorm spannend! Maar hij leert erg snel. Inmiddels laat hij zich al netjes voor de huifkar spannen en wacht daarna geduldig tot hij het sein krijgt om te gaan lopen. Hij springt ook niet meer met vier benen tegelijk de lucht in als hij schelpen onder zijn hoeven hoort kraken. Hij is zelfs al een paar keer onder het zadel weggeweest en ook dat doet hij erg goed. Hij heeft er duidelijk veel plezier in om te lopen en doet tijdens het werk erg zijn best. We zijn beretrots op hem. En we zijn niet de enigen! Zijn oude baas uit Groningen is al langs geweest om hem voor de huifkar te bewonderen en die glom van oor tot oor. We hebben Jannes bovendien naar hem vernoemd. Al heet de man eigenlijk Johannes, maar Anne verstond hem niet zo goed. De merries ondertussen, zal het een zorg zijn hoe hun prins heet. Die zwijmelen al helemaal weg als Jannes langskomt met de huifkar. Binnenkort zal Herke zich toch weer eventjes alleen moeten vermaken..
De lente is dit jaar vroeg begonnen bij Puur Terschelling. Op 5 maart heeft onze geit Maria een beeldschoon gevlekt geitje op de wereld gezet. Het is nog wel heel erg klein....maar gelukkig springlevend! We hebben een warm hokje voor haar gemaakt en al snel had ze door hoe ze op haar pootjes moest blijven staan. Mama geit heeft een mooie grote uier met genoeg melk en ze maken het allebei prima. Vandaag is het kleintje ook al even buiten geweest, als een echte avonturier stapte ze over het boerenerf. Er was genoeg te zien, want we zijn druk bezig met opruimen en schoonmaken en alles in gereedheid brengen voor het nieuwe seizoen. Nog maar een paar weken en alle schapen komen naar
huis om te lammeren. Ook moet er nog hier en daar een hek worden gebouwd of iets opgehangen. Bovendien is er nu mooi de tijd om de jonge paarden te beleren. We zijn hier druk mee bezig, je kunt ons haast alle dagen op het strand zien rijden. De drukte begint weer langzaam op gang te komen. Was het in de winter af en toe een verdwaalde eilandgast, nu zijn de weekenden al weer druk bezocht.
Opeens hadden we een dagje sneeuw hier op Terschelling! Was de rest van Nederland al tijden wit, hier viel helemaal niets...maar gelukkig, op het eind kregen we toch nog wat. Alles zag er meteen zo mooi uit! Hier een paar foto’s, van de schapen in de sneeuw- die vonden er volgens mij niet zoveel aan...- en van Saartje onze choco bruine labrador. Die had in haar korte puppy leven nog nooit sneeuw gezien en wist van gekkigheid niet waar ze moest beginnen. Rollen in de sneeuw? Blaffen naar de sneeuw? Rennen? Springen? Kuilen graven? Uiteindelijk deed ze alles maar tegelijkertijd, dus op de foto is ze moe! Herke pakte het een stuk rustiger aan, hij besnuffelde de sneeuw eerst eens goed voordat hij er voorzichtig doorheen durfde te stappen.
Helaas, alle sneeuw begon alweer te smelten voordat we goed en wel de arrenslee te voorschijn konden halen. Daar heb ik dus geen foto’s van. Jammer he! Het erf veranderde al snel van een mooi winters plaatje in een heleboel modderige prut. Hopelijk sneeuwen we volgend jaar helemaal in...
De paarden hebben vrij! Zodra de kerstvakantie was afgelopen, de rook van het vuurwerk weer was opgetrokken en alle vakantiegasten op de boot waren gestapt, heeft Anne de paarden naar de Boschplaat gebracht voor een maandje welverdiende rust. Fijn voor ze, want ze hebben hard gewerkt met de vakantie en allemaal erg hun best gedaan om de verwarmde huifkarren vol dik ingepakte mensen met kruiken en schapenvachten en manden met warme chocomel door het mooie winterlandschap te rijden. Nu staan ze in groepjes op het land, lekker niets te doen. En daar zijn paarden heel goed in... Ze hangen gezellig de hele dag wat bij elkaar, beetje grazen, kuil eten, elkaar wat kriebelen of even een stukje rennen naar het wad, dat achter hun weiland begint. Als we bij ze langsgaan, komen ze allemaal vrolijk aangerend, van ver af zie je ze al aankomen. Rosalie bokkend en springend voorop en Jan natuurlijk als allerlaatste, want die haast zich nooit! Ze zijn veranderd in lieve wollige bolletjes, met hun rechtopstaande wintervacht en een dikke buik van het goede leven. Zo een vacht is trouwens wel iets om jaloers op te zijn nu, want het is hier vreselijk koud op het moment! Zo koud zelfs, dat we een paar dagen konden schaatsen. Met Herke, de hengst, die als enige nog wel om het huis staat, zijn we langs de ijsbaan gereden in Hoorn om te kijken. Hij stond zowat met zijn mond open, zo verbaasd was hij, toen hij iedereen op het ijs zag staan. Maar al snel besloot hij dat zoiets niets voor hem was, en ging hij in volle galop richting de boerderij. Gelukkig maar dat hij geen hoefijzers meer onder heeft, anders waren de bevroren paden nu voor hem ook een grote glijpartij geweest.



